یک مدافع می گوید کمبود نیروی انسانی در ایستگاه های پرستاری شمال منیتوبا یک موضوع “زندگی یا مرگ” است.

یک مدافع می گوید کمبود نیروی انسانی در ایستگاه های پرستاری شمال منیتوبا یک موضوع “زندگی یا مرگ” است.

کمبود پرستار در سراسر کشور در کشورهای دورافتاده و شمالی مانند Pimicikamak Cree Nation در منیتوبا، جایی که ایستگاه‌های پرستاری معمولاً تنها مکانی است که مردم می‌توانند به مراقبت‌های بهداشتی نزدیک به خانه دسترسی داشته باشند، به شدت ضربه می‌زند.

رئیس دیوید مونیاس گفت که ایستگاه پرستاری در Pimicikamak به دلیل در دسترس بودن پرستار که او را در مورد نوع مراقبتی که اعضای جامعه دریافت می‌کنند نگران کرده است، تا هفته گذشته فقط برای بازدید افراد به صورت اضطراری باز بود.

مونیاس با اشاره به اینکه وضعیت در جامعه او از آن زمان بهبود یافته است، گفت: «خط مقدم از نظر نحوه پذیرایی از مردم ما بسیار کلیدی است. ما باید مطمئن شویم که افراد خود را به درستی تشخیص می دهیم.»

خدمات بومی کانادا 21 ایستگاه از 22 ایستگاه پرستاری واقع در مانیتوبا را اداره می کند. ISC قبلاً گفته است که آنها مکان هایی هستند که اکثر مراقبت ها توسط پرستاران ارائه می شود و کمبود آنها وجود دارد.

بر اساس پاسخ اخیر وزارت فدرال به یک سؤال کاغذی سفارشی که توسط نیکی اشتون، نماینده حزب NDP برای سوارکاری چرچیل-کیواتینوک اسکی منیتوبا ارسال شده است، هر روز به 223 پرستار در ایستگاه های پرستاری با کارکنان ISC در سراسر کشور نیاز است.

ISC گفت به طور متوسط ​​در ماه های اخیر، این شیفت ها توسط 71 پرستار کارمند دولتی پر شده است. هفتاد و نه پرستار آژانس و 30 کارمند بهداشتی کمکی برای کمک به پر کردن پست های خالی دعوت شدند در حالی که 43 موقعیت پرستاری خالی مانده بود.

کل سیستم باید تغییر کند: مدافع

دکتر بری لاوالی، مدیر اجرایی یک آژانس حمایت از سلامت و تندرستی در شمال به نام Keewatinohk Inniniw Minoayawin Inc.، وضعیت در برخی از جوامع را به عنوان “وضعیت اضطراری” توصیف کرد.

لاوالی گفت: “اگر پرستار ندارید، چیزی در دسترس نیست.” “در جوامع در بسیاری از موارد مرگ یا زندگی است، بنابراین ما به کسی نیاز داریم.”

به همین دلیل، لاوالی گفت کمبود پرستاری در جوامع جنوبی منیتوبا را نمی توان با آنهایی که در شمال قرار دارند مقایسه کرد.

لاوالی گفت: «کل سیستم باید تغییر کند.

“پرستارانی که ما داریم، آنها در شرایط بدی کار جهنمی انجام می دهند و سعی می کنند مراقبت خوبی ارائه دهند، در حالی که فکر می کنم سیستم در تلاش برای یافتن راه هایی برای حمایت موثر از آنها کمی عقب مانده است.”

دکتر بری لاوالی می‌گوید که راه‌حل‌های خلاقانه برای کمک به کاهش مشکلات کارکنان در ایستگاه‌های پرستاری در کشورهای اول شمالی که به‌عنوان موارد اضطراری توصیف می‌شوند، مورد نیاز است. (جف استاپلتون/سی بی سی)

وی گفت: برای جذب مجدد پرستاران به خدمات دولتی باید اقدامات بیشتری انجام شود و مدل های ترکیبی مراقبت های اولیه باید بررسی شود تا وابستگی آن به پرستار کاهش یابد.

لاوالی گفت: «ما همه جور آدمی داریم، داروساز، همه جور آدمی داریم که می توانند مراقبت کنند.

جنیفر کار، رئیس مؤسسه حرفه ای خدمات عمومی کانادا که نماینده پرستارانی است که در جوامع دورافتاده و منزوی کار می کنند، گفت که سطح ناکافی کارکنان باعث آسیب رساندن به ارائه دهندگان و جوامع خط مقدم می شود.

کار گفت: “نقش اصلی آنها ارائه مراقبت های اولیه به این مکان ها است.”

“با سطح کارکنانی که در حال حاضر داریم، این در معرض خطر است… به طوری که بسیاری از این جوامع فقط تحت مراقبت های اورژانسی هستند، که مراقبت های بهداشتی مورد نیاز را که این جوامع به آن نیاز دارند ارائه نمی دهند و از طرف آنها وعده داده شده است. از دولت فدرال.”

اثرات موج دار کمبود پرستاری

ISC هفته گذشته به CBC گفت که با پرستاران آژانس قرارداد می بندد تا در صورت لزوم به پر کردن جای خالی کمک کنند و از سایر کارکنان مراقبت های بهداشتی مانند امدادگران برای کمک به ارائه مراقبت می خواهد.

ISC در ایمیلی گفت: «از آنجایی که کمبودهای پرستاری حیاتی وجود دارد که بر مراقبت‌های بهداشتی در سراسر کشور تأثیر می‌گذارد، این امر همچنین بر سطوح کارکنان پرستاری در ایستگاه‌های پرستاری تحت مدیریت ISC در جوامع بومی دورافتاده و منزوی در مانیتوبا تأثیر می‌گذارد».

کار گفت که ممکن است برخی کار آژانس را جذاب‌تر بدانند، زیرا مردم انتخاب بیشتری در مورد زمان و مکان کار دارند. او پیشنهاد کرد که دولت باید برای تقویت سطح کارمندان در میان پرستاران شاغل در دولت، اقدامات بیشتری انجام دهد.

کار، که تعمیر ایستگاه‌های پرستاری، افزودن امنیت و اطمینان از عدم نیاز به پرستاران برای انجام کارهای دیگر – مانند رسیدگی به فناوری اطلاعات یا کارهای تعمیر و نگهداری – نیز از نگرانی‌های کلیدی است، گفت: «این فقط مربوط به پرداخت نیست.

کار گفت که اعضای او معمولاً در شیفت های چرخشی دو هفته ای و دو هفته ای مرخصی در همان جامعه کار می کنند که به آنها اجازه می دهد روابط قوی تری ایجاد کنند.

دارلین جکسون، رئیس اتحادیه پرستاران منیتوبا، گفت که در حالی که اعضای او معمولاً در ایستگاه های پرستاری کار نمی کنند، او می داند که کار می تواند دشوار باشد.

جکسون گفت: “شما باید مهارت ها و تجربه های زیادی برای کار در آن ایستگاه های پرستاری داشته باشید.” “تو اساساً خودت هستی.”

ISC در آگوست 2022 اعلام کرد که پاداش های استخدام و نگهداری را تا سال 2025 سه برابر می کند تا به رفع کمبودهای حیاتی پرستاری کمک کند، و گفت که یک استراتژی بلندمدت برای افزایش سطح کارکنان در اولین ملل دورافتاده و منزوی دارد.

از سپتامبر این بخش 111 پرستار بهداشت عمومی و دو پرستار وظیفه عمومی تمام وقت استخدام کرده است.

مونیاس گفت Pimicikamak، که جمعیت ذخیره شده ای نزدیک به 5000 نفر دارد، در تلاش است تا اوضاع را به دست خود بگیرد. انتظار می رود که یک مرکز بهداشتی جدید به زودی افتتاح شود و جامعه خواهان نقش بیشتر در پرسنل آن است.

مونیاس گفت: “ما می دانیم چه می خواهیم. می دانیم به چه چیزی نیاز داریم. می دانیم چگونه از مردم خود مراقبت کنیم.”

“اگر به ما فرصتی بدهید تا از مردم خود مراقبت کنیم، آن را محقق خواهیم کرد.”

کمبود پرستار در کشور اول منیتوبا

رهبر یک ملت اول شمالی منیتوبا نگران تأثیر کمبود پرستار در سراسر کشور است. Pimicikamak Cree Nation یکی از چندین جامعه ای است که با مسائل مهم کارکنان مواجه است. دولت فدرال قول داده است تا زمانی که ملت اول به دنبال راه حل های خود باشد، اقدام خواهد کرد.