نوامبر 23, 2020

رجا نیوز

سایت خبری رجا نیوز

تشریفات تجلیل از پیشکسوتان ملل اول که مقیاس کوچک تری داشتند ، به دلیل بیماری همه گیر آنلاین منتقل شدند

1 min read

8 نوامبر روز ملی جانبازان بومی است ، روزی که به رسمیت شناختن مشارکت های ملل اول ، متیس و اینویت ها در خدمت نظامی است. اما برای بسیاری از جوامع ملل اول در سال جاری ، سنت های دیرینه با موج دوم شیوع ویروس کرونا تغییر یافته است.

Kahnawake ، جامعه Kanien’kehá: ka (موهاك) در جنوب مونترال ، شعبه خود را در لژیون سلطنتی كانادا در سال 1951 تأسیس كرد. از آن زمان ، آنها روز یادبود را با رژه گرامی داشتند.

امسال اما ، هیچ گاوچران یا طبلی از ساعت سیاه ، هیچ بزرگوار و سالن لشکر مملو از سربازان پیشکسوت و خانواده هایشان که یک وعده غذایی دارند ، وجود نخواهد داشت. در عوض ، یک مراسم کوچک در روز شنبه فقط با نگهبانان رنگ ، لوله کش ، باگلر ، جوخه تفنگ و افسران لژیون برگزار می شود.

ری دیر ، رئیس شعبه لژیون سلطنتی کانادا در سال 2019 ، گفت که او مجبور است از گروه ویژه جامعه که مسئولیت رسیدگی به واکنش همه گیر را برای برگزاری مراسم دارند ، تأیید کند.

ری دیر ، پیتر جیکوبز و اریک بوش اعضای شاخه سلطنتی لشکر 219 Kahnawake هستند. (Ka’nhehsí: io Deer / CBC)

وی گفت ، بیماری همه گیر به شاخه لژیون سخت برخورد کرده است. از ماه مارس باز نشده است ، و حتی خشخاش سالانه با عدم اجازه برای راه اندازی غرفه ها در مکان های معمول جامعه چالش هایی را تجربه کرد.

اما برای گوزن ، انجام کاری مهم بود.

وی گفت: “ما به عنوان جانبازان ، از جنگ جان سالم به در برده ایم. ما از درگیری ، و فقط در ارتش بودن ، جان سالم به در برده ایم. این جمله در ارتش این است که شما هرگز رفیقی را پشت سر نگذارید.”

“فقط به دلیل اینکه این همه گیری در حال انجام است ، ما نمی خواهیم رفقای خود را در دنیای روح پشت سر بگذاریم.”

Kahnawake مشارکت جامعه خود را در خدمات نظامی هر ساله با رژه جشن می گیرد. (Ka’nhehsí: io Deer / CBC)

در طول سال ، کهناوکه چهار جانباز را از دست داد. روز چهارشنبه دو دقیقه سکوت در سناوت جامعه رعایت می شود.

وی گفت: “ما در بین جانبازان خود جمعیت سالخورده ای داریم. بسیاری از ما جوان نیستیم. بدترین چیز این است كه هنگام انجام این مراسم مبتلا به COVID می شویم. در اینجا ما از همه این درگیری ها جان سالم به در بردیم و سپس به دلیل دشمن نامرئی می میریم.”

مراسم جابجایی بصورت آنلاین ، از رادیو

سایر جوامع ملل اول فعالیتهای سالانه خود را بصورت آنلاین انجام می دهند. سازمان دهندگان در Pikwakanagan First Nation ، در حدود 120 کیلومتری غرب اتاوا ، در حال انجام آخرین اقدامات مجازی هستند که در وب سایت ، صفحه فیس بوک و کانال YouTube در دسترس خواهد بود ، در حالی که کمیته ای در Kitigan Zibi Anishinabeg ، Queens ، حدود 120 کیلومترهای شمال اتاوا ، در حال برنامه ریزی برای پخش پیش ضبط شده از ایستگاه رادیویی جامعه CKWE 103.9 در روز یادبود هستند.

سام گاگنون در قبرستان سنت آن در Barhead ، AB دفن شده است. پسر عموی وی استفان مک گرگور پس از قرار دادن نشانگر جدید قبر در 27 سپتامبر 2016 بازدید کرد. (استیون مک گرگور)

“استیون مک گرگور” که معمولاً مراسم را در کیتیگان زیبا برگزار می کند ، گفت: “این تنها راهی بود که برای ما باز بود. ما همه موارد دیگر را امتحان کردیم ، و این به این دلیل است که اجازه هیچگونه تجمع حتی گروههای کوچک وجود ندارد.”

این جامعه تنها دو جانباز باقی مانده است و مک گرگور گفت که احترام به آنها به نوعی مهم است. علاوه بر پخش ، وی پروفایل هایی درباره برخی از پیشکسوتان محلی برای یک خبرنامه جامعه نوشت.

مک گرگور گفت: “برای من ، این احترام به پیشکسوتان است. هر کسی که چه در زمان صلح و چه در درگیری ، خدمت کرده و یا به خدمت مشغول شود ، به محض امضای این اوراق ، زندگی خود را روی خط می کشید. به همین دلیل ما باید از این افراد تکریم کنیم.”

“با نگاهی به تاریخ ، من فکر می کنم که این به فرهنگ جنگجو برمی گردد. همه آن اولین ملتهایی که در جنگ 1812 جنگیدند ، آنها واقعاً معتقد بودند که کار خوبی انجام می دهند. اگر صد سال دیگر بروید ، گروه دیگری از جوانان آماده هستند تا اسلحه به دست بگیرند حتی زمانی که کشور رفتار خوبی با آنها نداشت ، آنها همچنان از این سنت جنگجو احترام می گذاشتند. “

جان موسی نویسنده ، پیشکسوت و ناظر بازگشت به کشور در موزه تاریخ کانادا در گاتینو ، کبک است. (رندی مک اندرو / CBC)

جان موسی ، کهنه سرباز از شش کشور رودخانه بزرگ ، معمولاً در مراسم روز بزرگداشت ملی در اتاوا محل زندگی خود شرکت می کند. تماشاگران به دلیل فضای محدود و نیاز به فاصله جسمی از حضور حضوری در این سال منصرف می شوند.

وی درباره جانبازان گفت: “ما بسیار اجتماعی هستیم.”

“بسیاری از گردهمایی ها ، خواه در مورد پیراهن ها یا چیزهای مربوط به روز یادبود برای جانبازان بومی صحبت کنیم ، همه اینها از کار گذشته است ، بنابراین ما که می توانیم به صورت آنلاین جابجا شویم.”

در طول تابستان 1981 هنگامی که وی برای مرخصی از نیروی دریایی در خانه بود ، جان موسی با مادربزرگش ادیث مونتوره (سمت راست) و خواهرش ماری در شش کشور در شش کشور حضور داشت. (جان موسی)

از نظر موسی ، این به معنای صرف وقت برای استفاده از فیس بوک به عنوان سکویی برای آگاهی از کمک های نظامی خانواده اش است ، مانند مادربزرگش ، ادیت مونتور ، که در جنگ جهانی اول در ارتش پرستار ارتش ایالات متحده خدمت می کرد. دایی بزرگش ستوان جیمز دیوید موسی که گزارش شده بود در جریان جنگ جهانی اول در عمل مفقود شده است. و پدرش راس موسی که از جانبازان نیروی دریایی جنگ کره بود.

“چیزی که ما واقعاً باید آن را تقویت کنیم این است که این کار هرگز به دلیل وطن پرستی انجام نشده است. تصمیم گیری در مورد حمایت از تلاش های ارتش کانادا یا عدم آن مسئله ای بسیار اختلاف آور در خانواده ها و جوامع بود ، و هنگامی که به انگیزه های افراد نگاه می کنید بسیار متفاوت است ،” موسی گفت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Copyright © All rights reserved. | Newsphere by AF themes.