پناهگاه های بومی در تورنتو و مونترال با نزدیک شدن به زمستان خواستار ایجاد فضای بیشتر برای گرم شدن اضطراری هستند

طرفداران پناهگاه های بومی در تورنتو و مونترال خواستار برنامه های بهتر گرم شدن زمستان اضطراری از جمله فضاهای بیشتر برای پناهگاه هستند زیرا از زمان ابتلا به بیماری همه گیر ، شاهد افزایش تعداد افرادی هستند که در فضای باز زندگی می کنند.

استیو تیکنز ، مدیر اجرایی Na-Me-Res ، یک سازمان پناهگاه اضطراری و مسکن برای مردان بومی در تورنتو ، از اواسط دهه 1990 درگیر کاهش آسیب و کار پناهندگی در تورنتو بوده است.

تیکنز گفت: “وقتی می بینم تعداد بی سابقه ای از افراد بی خانمان در خارج از منزل اقامت دارند ، احساس غم ، ناامیدی و ناامیدی به من دست می دهد.”

وی افزود: “همه چیز برای نشان دادن شیوع عظیم در شبکه امنیت اجتماعی ما همه گیر بود و این افراد بی خانمان هستند که در این شکاف ها سقوط می کنند.”

گزارش ارزیابی نیازهای خیابانی شهر تورنتو در سال 2018 نشان داد که 8715 نفر در این شهر بی خانمان هستند. این گزارش نشان داد که 38 درصد از پاسخ دهندگان در فضای باز بومی و 16 درصد از کل پاسخ دهندگان به عنوان بومی شناخته شده اند. مردم بومی بین 1 تا 2.5 درصد از کل جمعیت تورنتو را در سال 2018 نشان می دهند.

استیو تیکنز ، مدیر اجرایی Na-Me-Res در تورنتو ، می گوید که شاهد حضور بی سابقه تعداد بی خانمان در فضای باز است. (Rhiannon Johnson / CBC)

Na-Me-Res یک محیط متصل به فرهنگ را برای مردانی که بی خانمان هستند و کسانی که از سیستم عدالت کیفری خارج می شوند ارائه می دهد و تعدادی از ساختمانها را در سطح شهر اداره می کند. با این حال ، با توجه به نیازهای فاصله اجتماعی ، تعداد تخت ها کاهش یافته است. پناهگاه اضطراری آن از 71 تخته به 35 تخت ، مرکز انتقال به 25 تخت به 25 تخت کاهش یافته است.

تیکنز در ماه آگوست در استراتژی بازیابی موقتی پناهگاه در شهر تورنتو COVID-19 شرکت کرد اما گفت که فکر نمی کند این خدمات به اندازه کافی به افراد بی خانمان در تورنتو خدمت کند.

وی گفت: “به نظر می رسد كمبود فضایی برای قرار دادن سقفی روی سر افراد بی خانمان وجود دارد.”

تیکنز گفت که او احساس می کند که برنامه بهبودی کوتاه است زیرا هیچ برنامه مناسبی برای جذب افراد به خانه وجود ندارد.

وی گفت: “این همیشه بهترین راه حل برای پایان دادن به بی خانمانی است.”

این شهر گفته است که از طریق ترکیبی از تخت های پناهگاه ، تخت خواب استراحت 24 ساعته ، برنامه های هتل و واحدهای مسکونی پشتیبانی حدود 560 فضای جدید را فراهم می کند. در هنگام هشدارهای شدید هوای سرد ، فضای اضافی در مراکز گرمایش در دسترس خواهد بود.

سخنگوی بهداشت عمومی تورنتو در بیانیه ای از طریق ایمیل گفت: تورنتو دارای بزرگترین سیستم پناهگاه در کانادا است که هر شب از طریق 75 پناهگاه و سایت های استراحت 24 ساعته برای بیش از 6000 نفر فضا فراهم می کند که توسط شهر و شرکای آن اداره می شود.

“به عنوان بخشی از پاسخ شهر به COVID-19 ، این شهر همچنین بیش از 40 تاسیسات موقت را برای دستیابی به فاصله فیزیکی در سیستم پناهگاه و فراهم آوردن فضا برای حرکت مردم به داخل خانه از اردوگاه ها افتتاح کرده است ، از این تعداد 25 مورد در حال حاضر کار می کنند” بیانیه گفت.

“هدف نهایی کمک به کسانی است که بی خانمان هستند تا مسکن دائمی پیدا کنند.”

“من نگران کسانی هستم که فضایی ندارند”

Nakuset ، مدیر اجرایی پناهگاه زنان بومی مونترال و مدیر مشاغل Resilience Montreal ، گفت که او شاهد حضور افراد بیشتری در خیابان ها است.

Resilience Montreal یک مرکز روزانه و تندرستی است که در آن سوی خیابان میدان کابوت واقع شده است. برای چندین دهه ، میدان کابوت محل تجمع قابل توجهی برای مردم بومی مونترال ، به ویژه اینویت بوده است.

Nakuset ، مدیر اجرایی پناهگاه زنان بومی مونترال و مدیر مشترک Resilience Montreal ، به دنبال فضای بیشتری است تا بتواند با نزدیک شدن به زمستان از مردم حمایت کند. (CBC)

مرکز روز به طور موقت از مارس تا آگوست به خارج از خانه منتقل شد تا تعداد افرادی که می آیند را در خود جای دهد. در گذشته این مرکز عمدتاً به مردم بومی خدمات ارائه می کرده است ، اما از زمان ابتلا به همه گیری همه گیر ، ناکوست گفت که افراد از هر زمینه فرهنگی برای کمک به آنها مراجعه می کنند.

او گفت در حال حاضر آنها بهترین کارها را با آنچه می توانند انجام دهند اما به فضای بیشتری نیاز دارند انجام می دهند.

ناكوست گفت: “من نمی توانم افراد زیادی را در ساختمان قرار دهم و نمی خواهم افراد در حال یخ زدن باشند.”

آنها مجبور شده اند با چادر گرم شده در حیاط بداهه نوازی کنند اما او گفت این یک راه حل پایدار با آب و هوای سردتر نیست.

انعطاف پذیری مونترال در طول تابستان به خارج از خانه منتقل شد. (ارائه شده توسط Nakuset)

وی گفت: فضاهای بزرگ مانند ساختمانهای خالی مدرسه یا مراکز خرید که فضای خالی دارند باید در هوای سرد باز شوند و به مردم اجازه دهند 24 ساعت بمانند.

ناكوست گفت: “مردم به ما اعتماد می كنند و ما باید در كنار آنها باشیم.”

“من نگران کسانی هستم که فضایی ندارند.”

در 29 اکتبر ، بهداشت عمومی مونترال برنامه زمستانی خود را برای افرادی که بی خانمان هستند ، اعلام کرد که شامل بیش از 1650 مکان برای خواب شبانه است.

در بیانیه ای از طریق ایمیل ، بهداشت عمومی مونترال گفت: “پس از مشاوره با ذینفعان مختلف رومینگ و گوش دادن به کاربران ، امسال یک پیشنهاد خدمات بهبود یافته و سازگار ارائه می شود تا نیازهای این جمعیت آسیب پذیر را بهتر برآورده کند. علاوه بر این ، این پیشنهاد جدید پاسخگوی مردم است دستورالعمل های بهداشتی در مورد سلامت COVID-19 برای افرادی که بی خانمان هستند.

“ما به کار مشترک و همکاری همه شرکای جامعه خود برای یافتن راه حل برای مشکلات بی خانمانی و مسکن در مونترال ، هم برای جمعیت عمومی و هم برای بومیان ادامه می دهیم.”

Nakuset تلاش هایی را که شهر و واحد بهداشت انجام می دهند تأیید می کند اما گفت که فکر نمی کند آنها به اندازه کافی انجام می دهند.

وی گفت که با داشتن تقریباً 4000 نفر بی خانمان در مونترال ، نگران کسانی است که فضایی ندارند زیرا پناهگاه های معمولی با ظرفیت 60 درصد کار می کنند.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>